containers

De reisbranche is sterk veranderd in de loop der jaren. Liep je vroeger nog het reisbureau binnen en haalde je een brochure, nu boek je eenvoudig en snel online je reis. De tussenkomst van een reisbureau is niet meer standaard, men stelt zelf een reis samen of maakt gebruik van andere derden. Dit heeft tot een juridische grijze zone en onduidelijkheid geleid ten aanzien van de rechten en plichten van de reiziger en “handelaar”.

Om aan deze onduidelijkheid een einde aan te maken is de Richtlijn (EU) 2015/2302 betreffende pakketreizen en gekoppelde reisarrangementen in het leven geroepen. Dit zorgt voor meer harmonisatie binnen Europa en voorkomt dat reizigers of handelaren elders minder of meer rechten hebben. Boeken buiten de landsgrenzen wordt op deze manier ook aantrekkelijker voor reizigers.

Deze Richtlijn is geïmplementeerd in de Nederlandse wetgeving onder de noemer Wet op de Pakketreis Overeenkomst en Gekoppeld Reisarrangement. De wet zal op 1 juli 2018 in werking treden en vervangt de huidige Titel 7A van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek, de Reisovereenkomst.

Onder reiziger wordt niet alleen een consument verstaan, ook de zakenreiziger valt hieronder. Het begrip handelaar omvat alle personen die handelen met betrekking tot reizen die onder de richtlijn vallen, ongeacht of hij optreedt als organisator, doorverkoper, handelaar die een gekoppeld reisarrangement faciliteert of reisdienstverlener.

In deze nieuwe wet wordt onderscheid gemaakt tussen de klassieke pakketreis en een gekoppeld reisarrangement:

  • De klassieke pakketreis is een kant-en-klare combinatie van ten minste twee verschillende soorten reisdiensten die door een handelaar als geheel worden aangeboden. Er wordt hier één overeenkomst afgesloten voor alle diensten door één handelaar.
  • Het gekoppelde reisarrangement daarentegen biedt de reiziger een op maat gesneden vakantie aan waarbij meerdere overeenkomsten worden gesloten en samengevoegd. Er is hier geen sprake van één organisator. Bijvoorbeeld een reiziger boekt via een website een vliegticket, waarna hij doorklikt en op een andere website een hotelovernachting boekt. Deze tweede overeenkomst dient wel binnen 24 uur na de eerste boeking te zijn gesloten anders is er geen sprake van een gekoppeld reisarrangement.

Allereerst zit het verschil in de gegevensoverdracht en uitwisseling hiervan, denk hierbij aan de naam, betalingsgegevens en het e-mailadres van de reiziger. Bij een pakketreis is het de handelaar die de gegevens van een reiziger overdraagt aan een andere handelaar. Bij een gekoppeld reisarrangement vindt er geen gegevensuitwisseling plaats.

Uitbreiding van de huidige Titel 7A Reisovereenkomst

De huidige wetgeving in Titel 7A van boek 7 van het Burgerlijk Wetboek creëert momenteel enkel rechten en plichten voor de reisorganisator van de klassieke pakketreis. Vanaf juli valt het gekoppelde reisarrangement ook onder Titel 7A. Dit brengt een uitbreiding van verantwoordelijkheden en mogelijke aansprakelijkheid van een handelaar met zich mee.

Bij een gekoppeld reisarrangement is de handelaar verplicht de reiziger te informeren dat zij niet dezelfde rechten heeft zoals bij het boeken van een pakketreis en dat elke reisdienstverlener uitsluitend verantwoordelijk is voor de uitvoering van de reisdienst die zij aanbieden. De handelaar kan verantwoordelijk worden gehouden voor het schenden van deze mededelingsplicht.

Elke reisdienstverlener is dus uitsluitend verantwoordelijk voor de goede uitvoering van de door hem aangeboden reisdiensten. In het geval van insolventie wordt de reiziger alleen beschermd tegen insolventie van de handelaar die het gekoppeld reisarrangement faciliteert. Staat deze handelaar bijvoorbeeld niet in voor de vlucht dan bestaat er ten aanzien van deze partij geen recht op repatriëring.

Voor beide type reizen is nieuw in de richtlijn dat de handelaar aansprakelijk is voor boekingsfouten die zijn gemaakt tijdens het boekingsproces. Tenzij de boekingsfouten aan de reiziger te wijten zijn of er sprake is van overmacht.
Heeft u vragen over deze nieuwe wetgeving en de gevolgen hiervan voor uw activiteiten in de reisbranche, neem dan contact op met één van onze advocaten.

Vervoerders en expediteurs hebben er veel belang bij op de hoogte te zijn wanneer zij zich kunnen beroepen op een retentierecht. Zij zullen immers in geval van niet betaalde vracht of kosten betaling willen afdwingen door de lading niet vrij te geven in de loshaven. Aan de andere kant willen de beoogde ontvangers deze situatie zo snel mogelijk beëindigen. Zij hebben er geen baat bij om vertraging op te lopen en bovendien kan het onder omstandigheden zo zijn dat zij met de onbetaalde facturen niets te maken hebben.

1.   Inleiding

Op zich lijkt het verschil zoals aangeduid in de titel opzienbarend, omdat de wettekst die die kwalitatieve risicoaansprakelijkheden “regelt” op het essentiële punt niet van elkaar verschilt.

Na het hangmat-arrest van de Hoge Raad 2 ontstond in de literatuur de vraag of de in dat arrest door de Hoge Raad geformuleerde regel betreffende de kwalitatieve risicoaansprakelijkheid van medebezitters van een gebrekkige opstal, ook kon worden toegepast op de andere in het Burgerlijk Wetboek te vinden kwalitatieve aansprakelijkheden 3.